Btw-registratie in het buitenland?

Geschreven door Serge Mesotten, Alaska-group, www.alaska-group.eu

Verricht een Belgisch btw-plichtige diensten voor een onderneming die in een andere EU-lidstaat is gevestigd, dan moet de facturatie in principe zonder btw gebeuren. In sommige gevallen kan er echter niet ontsnapt worden aan het aanvragen van een buitenlands btw-nummer. We bekijken een aantal scenario’s.

Als een Belgisch onderneming diensten factureert aan een buitenlands btw-nummer, dan valt dat in principe onder de algemene B2B-regel. Concreet betekent dat dat de Belgisch btw-plichtige geen btw moet rekenen op zijn factuur. Op de factuur moet dan de vermelding ‘btw verlegd. Btw te voldoen door de medecontractant’ en/of ‘reverse charge. VAT due by co-contractant’ staan. Levert een Belgische onderneming dan bv. een IT-dienst aan een Nederlandse of Franse firma, dan moet zij bijgevolg zonder btw factureren. Het is dan aan de buitenlandse firma om zelf – in ons voorbeeld, Nederlandse of Franse – btw te voldoen in haar eigen btw-aangifte en die door te storten naar Btw-Administratie van hun eigen lidstaat.

Op die algemene regel bestaan heel wat uitzonderingen. Niet echt een uitzondering, maar de andere hoofdregel betreft de toepassing van de B2C-regel. Het gaat nl. om diensten die een Belgische btw-plichtige levert aan een particulier woonachtig in een andere lidstaat. In ons voorbeeld van de IT-diensten, moet de Belgische onderneming dan Belgische btw rekenen op zijn factuur. De B2C-regel bepaalt immers dat de dienst is gevestigd in de lidstaat waar de dienstverrichter gevestigd is. In ons voorbeeld is dat België. Een uitzondering op de B2B- en B2C-regel betreft het verrichten van werken in onroerende staat in een andere EU-lidstaat. Het is dan mogelijk dat een Belgisch btw-plichtige niet kan ontsnappen aan een btw-registratie in het buitenland.

Ander interessant artikel: Btw betalen bij weggeven goederen?

In geval er onroerende werkzaamheden verricht worden voor een Nederlandse firma aan een werf/pand dat in Nederland ligt, is er in principe geen probleem. De uitzondering bepaalt dat de plaats waar het onroerend goed gelegen is, bepalend is. Vermits de werf/het pand in ons gegeven voorbeeld in Nederland ligt, is Nederlandse btw van toepassing. Een Belgisch onderaannemer moet dan in principe factureren met Nederlandse btw waardoor hij tevens een Nederlands btw-nummer zou moeten aanvragen in Nederland. Er kan immers geen Nederlandse btw als verschuldigde btw aangegeven worden in een Belgische btw-aangifte. Echter, in ons voorbeeld is het Nederlandse btw-wetboek van toepassing (plaats van dienst is Nederland). In Nederland is een btw-verleggingsregel voorzien, nl. art. 12 Wet Omzetbelasting 1968. Die Nederlandse verleggingsregel maakt de Nederlandse btw moet voldaan en afgedragen worden aan de Nederlandse Btw-Administratie door btw-plichtige ontvanger van de dienst, nl. de Nederlandse aannemer. Bijgevolg moet de Belgische onderaannemer zich niet registreren voor btw-doeleinden in Nederland. Het volstaat op de factuur te vermelden ‘plaats van dienst is Nederland. Art. 12 WOB 1968’. Een btw-registratie in Nederland kan in principe niet vermeden worden indien de werken in onroerende staat aan een pand in Nederland verricht worden voor een Nederlandse particulier. Daarvoor geldt in Nederlandse verleggingsregel niet.